Duidelijke en nauwkeurige definities van essentiële kinesitherapeutische termen. Van het kinesitherapeutisch diagnostisch verslag tot de rode vlaggen, ontdek de professionele terminologie die dagelijks wordt gebruikt door kinesitherapeuten in België en Frankrijk.
Fundamenteel document in de kinesitherapeutische praktijk dat de functionele toestand van de patiënt evalueert en de therapeutische doelstellingen definieert. Het verslag omvat de anamnese, het klinisch onderzoek, de diagnostische hypothesen, de therapeutische doelstellingen en het behandelplan. In België en Frankrijk is dit verslag verplicht om de behandeling en de terugbetaling van kinesitherapiesessies te verantwoorden.
Een diagnostisch verslag genereren met AI via Physia →Systematische verzameling van informatie over de medische geschiedenis van de patiënt door middel van een vraaggesprek. In de kinesitherapie omvat de anamnese de medische en chirurgische voorgeschiedenis, de omstandigheden van het ontstaan van de pathologie, de evolutie van de symptomen, eerdere behandelingen, de levensstijl en de lichamelijke activiteit van de patiënt.
Objectieve evaluatie van de functionele toestand van de patiënt door de kinesitherapeut. Omvat visuele inspectie, palpatie, gewrichtsmetingen (goniometrie), spiertesten (gradering 0 tot 5), specifieke klinische testen (Lasègue, Thomas, Trendelenburg, enz.), pijnevaluatie (VAS) en functionele analyse.
Klinische alarmsignalen die dringende medische aandacht of doorverwijzing van de patiënt vereisen. In de kinesitherapie zijn de voornaamste rode vlaggen: caudasyndroom, vermoeden van fractuur, infectietekenen, progressieve neurologische aantasting, cardiovasculaire tekenen, onverklaard gewichtsverlies, intense nachtelijke niet-mechanische pijn. Physia detecteert deze rode vlaggen automatisch in uw observaties.
Automatische detectie van rode vlaggen door AI →Gestandaardiseerde evaluatie van de spierkracht van een patiënt, beoordeeld van 0 tot 5 volgens de Daniels-schaal: 0 (geen contractie), 1 (voelbare contractie zonder beweging), 2 (volledige beweging zonder zwaartekracht), 3 (volledige beweging tegen de zwaartekracht), 4 (beweging tegen matige weerstand), 5 (normale kracht). Deze gradering is een sleutelelement van het kinesitherapeutisch klinisch onderzoek.
Instrument voor pijnevaluatie dat in de kinesitherapie wordt gebruikt. De patiënt geeft de intensiteit van zijn pijn aan op een schaal van 0 (geen pijn) tot 10 (maximaal voorstelbare pijn). De VAS maakt het mogelijk de pijn te kwantificeren, de evolutie ervan doorheen de sessies te volgen en de doeltreffendheid van de behandeling te meten.
Meting van de gewrichtsamplitudes met behulp van een goniometer. Maakt het mogelijk de mobiliteit van een gewricht objectief te kwantificeren in graden. De metingen worden vergeleken met de normale referentiewaarden en dienen om gewrichtsbeperkingen te evalueren, de evolutie te volgen en het behandelplan aan te passen.
Therapeutisch programma opgesteld door de kinesitherapeut op basis van het diagnostisch verslag. Omvat de voorgestelde therapeutische technieken (manuele therapie, actieve oefeningen, elektrotherapie, enz.), de frequentie van de sessies, de geschatte behandelingsduur, de doelstellingen op korte en lange termijn en de voortgangscriteria.
Technologie voor automatische spraaktranscriptie gespecialiseerd in medische terminologie. In de kinesitherapie stelt medisch spraakdictaat de behandelaar in staat zijn klinische observaties te dicteren, die automatisch worden getranscribeerd en gecorrigeerd. Gangbare termen worden omgezet naar professionele terminologie (bv.: "knieschijf" → "patella").
Gespecialiseerd kine-spraakdictaat met Physia →De Algemene Verordening Gegevensbescherming stelt strenge eisen aan de verwerking van gezondheidsgegevens. Patiëntgegevens (klinische observaties, verslagen, medische voorgeschiedenis) zijn gevoelige gegevens in de zin van de AVG. Elke software die deze gegevens verwerkt, moet garanderen: hosting in Europa, versleuteling, toegangscontrole, recht op verwijdering en overdraagbaarheid.
Klinische conclusie opgesteld door de kinesitherapeut na afloop van zijn onderzoek. Het gaat niet om een medische diagnose maar om een functionele evaluatie: identificatie van de deficiënties (pijn, stijfheid, zwakte), de activiteitsbeperkingen en de participatiebeperkingen. De kinesitherapeutische diagnose stuurt het behandelplan.
Doelen van de kinesitherapeutische behandeling vastgelegd in het diagnostisch verslag. Ze worden SMART geformuleerd (Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch, Tijdgebonden). Voorbeelden: "90° knieflexie recupereren in 6 weken", "pijn verminderen van 7/10 naar 3/10 in 4 weken", "stappen hervatten zonder hulpmiddel".